از نظر شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران، راه برون رفت از شرایط موجود، سرکوب معترضان و بازداشت های گسترده مردم و نسبت دادن همه ی این جریانات اعتراضی به بیگانه و…نیست، بلکه راه حل دعوت مردم به آرامش و پیگیری جدی مطالبات برحق آنهاست. در همین راستا شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران ضمن دفاع از حق اعتراضات مسالمت آمیز مدنی مردم و با تاکید بر حقوق ملت، یاد و خاطره جانباختگان حوادث اخیر بویژه دانش آموزان را گرامی می دارد و خواهان برچیده شدن شرایط امنیتی در جامعه و دانشگاه است.
کارگران نیشکر هفت تپه با مبارزات خود علیه فقر و بدبختی و برای افزایش حقوق وبهبود شرایط ضد انسانی محیط کار در سال های گذشته از پیش آهنگان مبارزات صنفی مزد و حقوق بگیران ایرانی بوده اند. اسماعیل بخشی از اعضای فعال سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه در یک سخنرانی کوتاه در میان همکارانش به نکته های مهمی در پیوند با شرایط اسفناک کارگران نیشکر هفت تپه که نمونه ی بارزی از وضعیت کارگران و زحمتکشان در سراسر ایران است ، اشاره می کند . همبستگی با کارگران اعتصابی وپشتیبانی از خواسته های بحق آنان وظیفه مبرم همه ی عدالت خواهان و چپ گرایان و دمکرات های ایرانی ست.
با تاکید میگویم که ما از لحاظ فنی در شرایط بحرانی کنونی میتوانیم سیاستهایی اقتصادی را در پیش بگیریم که سرعت رشد بحرانهای اقتصادی کنونی را مهار کنند اما این پروژه اقتصادی ضرورتا باید با نوعی پروژه سیاسی در زمینه تحول سرشت دوگانه قدرت در ایران تکمیل شود. بدون اجرای این برنامه دوقلو با اطمینانخاطر میتوان گفت تجربه دیماه ۹۶ در مقاطعی زمانی که پیشاپیش کسی نمیداند چه هنگام خواهد بود از نو بارها تکرار خواهد شد و احتمالا هر بار سهمگینتر از بار قبلی.
شوراهای صنفی دانشجویان سراسر کشور، قاطعانه دربرابر هرگونه تعرض و دست درازی به نقش و کنش اثرگذار ساحت شورا به نفع فرودستان و محذوفین اجتماعی خواهد ایستاد و تمام قد از حقانیت جایگاه مستقل صنفی خود دفاع خواهد کرد. ما اعلام میکنیم، دربرابر هجوم جناحها و تشکلهای وابسته به نهاد شورای صنفی ایستادگی میکنیم و فعالیتهای صنفی خود را که برخاسته از تجربه زیسته، وضعیت معیشتی و سیاستهای اقتصادی کلان حاکم بر کشور است، با جدیتی بیش از پیش پیگیری خواهیم کرد.
ما کنشگران علیه تبعیض و نابرابری مسئولیت خود میدانیم که اجازه ندهیم بر تاریخ فعالیتهای عاری از خشونت مردم خاک پاشیده شود و مردم مسئول خشونتهایی شناخته شوند که بر خودشان وارد میشود، وهمچون گذشته مسئولیت خود میدانیم که در خیابان و در فضای عمومی با همه گوناگونی این جنبش حاضر شویم و حقوق مان را مطالبه کنیم.
وقتی که هیچ نوع حقی برای مردم در برپایی تشکلهای صنفی و سیاسی آنها قائل نشدهاند، طبیعی است که شاهد خیزشهای عمومی خودجوش از این دست در آینده نیز باشند. اتهامزنی و سرکوب نه تنها راه اعتراض قانونی را مسدود میکند، بلکه همچنین نشانگر این واقعیت است که دعوت به تظاهرات آرام و قانونی فاقد پشتوانه و غیرواقعی است و صرفاً به منظور جلوگیری از ادامهی حرکت اعتراضی مردم است.
بدیهی است هر گونه عدم توجه نسبت به تحقق خواستهای کارگران و مردم زحمتکش ایران از طریق عوامفریبی یا دست بردن به سرکوب گسترده اعتراضات و یا تلاش برای سوار شدن به موج اعتراضات مردمی از سوی جناحهای حکومتی و اپوزوسیون رانده شده از قدرت در گذشته و حال، راه به جائی نخواهد برد و این بار، این ما کارگران و مردم ایران هستیم که با اتحاد و همبستگی و تداوم اعتراضات، سرنوشت خود را رقم خواهیم زد.
چندی پس از پیدایش جهان، گروه متراکمی از سیاه چاله ها در جهان جوان گسترده شدند. بسیاری از این اشیاء احتمالن تا به امروز موجودند. آنها کاندیداهایی پذیرفتنی برای ماده ی تاریکِ نامرئی و مرموزند. سیاه چاله های کلان جِرم اولیه به یک باره، رمز و راز ماده ی تاریک و دیگر مشکلات کیهان را حل خواهند کرد، اما تنها آینده نشان خواهد داد که آیا آنها می توانند در مقابل سایر مدل ها و توضیحات، مورد قبول واقع شوند یا نه.
پس از جنگ شاهد حضور علما و نظامیها در اقتصاد بودیم که این مسأله خودش سازوکار دامنزنی به نابرابری و ریشهکنی تولید و رشد فساد را فراهم کرد. هیچ چشماندازی هم برای مقابله و مواجهه با این مسأله نیست؛ زیرا مافیاهای متعددی درون سازوکارهای اقتصادی شکل گرفته که بسیار پرقدرتاند و فعالیتهایشان هم پنهان است...از سال ١٣٧٨ که مصوبه خصوصیسازی بانکها تصویب شد، بانک یکی از اصلیترین سازوکارهای گسترش فساد در کشور بود؛ پیش از انقلاب هم بوده است. جامعه ما در شرایط کنونی در معرض تکانههای داخلی و خارجی است. نابرابریها منشأ اصلی فرسایش اعتماد و سرمایه اجتماعی میشود. سرمایه اجتماعی هیچگاه مثل امروز پایین نبوده و این فرصتی را برای نفوذ و رشد آسیبها ...
همه هستی، از ته تیره خاک تا روشنای آسمان، طربخانه زندگی است .غور در پدیده های طبیعت، کشف نظم قانونمندِ ترکیبِ هستیِ بیجان، روند تکامل از موجودات ذره ای تا به انسان هوشمند و روابط زنده و معقولی که بین اینهاهمه در کار است و تصور اینکه اینها همه ما هستیم، شگفت آور و شور انگیز است. گیاه شیره زمین را از دل تیره خاک میمکد و در آفتاب میپرورد و مائده حیات انسان و حیوان را فراهم میآورد. افراد حیوان از هم و با هم زیست میکنند. اما آدم هر چند که از طبیعت زاده شده بجای آنکه پرستار مادر باشد به راه تخریب آن درآمده به کشتار انواع خود دست میبرد . . . چرا و از کجا است که بدی در کار انسانی که از جان و خرد طبیعت صورت بسته، نفوذ کرده است؟ انسانی که به یاری ...
سیستم فرمانروا از سی سال پیش تا کنون بنابر تمرکز بسیار زیاد قدرت در همه بُعدهای محلی و بین المللی، اقتصادی، سیاسی و نظامی، اجتماعی و فرهنگی توصیف می شود. چندین هزار مؤسسه غول پیکر و چند صد نهاد مالی که در اتحادهای کارتلی شده پیوند یافته اند، سیستم های تولیدی ملی و جهانی شده را تا حد پیمان کاران کاهش داده اند. بدین ترتیب اولیگارشی های مالی سهم فزاینده فرآورده کار و مؤسسه ها را که به رانت تبدیل شده به سود انحصاری خود احتکار می کنند. در این شرایط ساخت یک جبهه انترناسیونالیستی زحمتکشان و خلق های سراسر سیاره باید محور مهم مبارزه را در برابر چالشی که نمایشگر گسترش سرمایه داری امپریالیستی معاصر است، تشکیل دهد.
امسال، بهمناسبت یکصدمین سالگرد انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ روسیه، کنفرانسهای متعددی در سرتاسر جهان برگزار شد. در یادداشت حاضر، گزارش مختصری از دو کنفرانس مهم بینالمللی در پکن و مسکو را میخوانیم ...
یک لکه سرد عجیب و غریب در نقشه تابش پس زمینه کیهانی نشان دهنده منطقه ی عظیمی در جهان است که تقریبن خالی از ماده است. در دو دهه ی گذشته، اخترشناسان کشف کرده اند که کیهان نه تنها انبساط می یابد، بلکه انبساط آن نیز سریعتر شده است. اکثر آنها یک انرژی تاریک را علت این امر می دانند. اَبَر حفره اطلاعات فیزیکی مهمی و شاید اثباتی برای وجود انرژی تاریک یا حقایق غیر منتظره درباره ی گرانش را به ما عرضه خواهد کرد. در سال های آینده ما درباره ی این حفره عظیم فضایی و بدینوسیله در مورد جهانی که در آن زندگی می کنیم بیشتر خواهیم آموخت.
بلاهای طبیعی همانگونه که از نام شان پیداست، پدیده هایی خارج از کنترل انسان اند. اما امروزه تمدن بشری توان آن را دارد که به کمک فنآوری بسیاری از فاجعه ها را پیش بینی کرده و با تمهیدات مناسب از میزان تلفات و خسارت ها بکاهد. پیش شرط چنین موفقیتی آن است که نهادهای قدرت در یک کشور توجهی به زندگی مردم داشته باشند. تنها فشار نهادهای مدنی (اعم از انجمن های تخصصی و کارشناسی و انجمن های دفاع از حقوق شهروندی) می تواند تغییری در وضع موجود ایجاد کند و بر سودورزی های افسارگسیخته حکومتی لگام بزند.
بنابراین، نوسازی اروپا از معبر ویران کردن پروژه برپا شده عبور می کند. آیا امروز این زیر پرسش قرار دادن پروژه اروپا–آتلانتیک، به گونه که اکنون هست و تبلور بدیلِ ساخت اروپایی که هم زمان اجتماعی و غیر امپریالیستی نسبت به بقیه جهان باشد، تصور پذیر است؟ من به آن باور دارم و حتا می پندارم آغاز آن از هر قطبی برای بازتاب یافتن مناسب در تمام اروپا دیر نخواهد بود. در هر حال یک چپ واقعی، اگر جسارت انجام این کار را داشته باشد، نباید طور دیگری بیندیشد... در هر حال اروپا بنابر «استخوان بندی» و یا با آشفتگی اش سرگرم ویران کردن مقام خود در جهان است. اروپا سوسیالیست خواهد بود، اگر چپ های اش در خواستن آن جسارت ورزند و گرنه چنین چیزی روی نخواهد داد.
از زمان مهبانگ ممکن است تعداد نامعلومی از جهان ها با واقعیت های فیزیکی گوناگونی بوجود آمده باشند. آیا یک تفسیر جایگزین (آلترناتیو ) از سوی مکانیک کوانتومی توانایی برقراری نظم در این تنوع فرضیه ها را دارد؟ … تصور ما، مبنی بر این که جهان با گذشت زمان تغییر می یابد، و یا حتی خودِ مفهومِ زمان، توهّمی بیش نیست. مفهوم زمان چیزی بیش از یک سازه مفید، یک پارامتر کمکی، که ما بوسیله آن رویدادهای مرتبط در شاخه های منطقه ای چند جهانه را مرتب می کنیم، نمی تواند باشد.
اگر به سیاست غربی بنگریم، با درنظرداشت مناسبات در خاورمیانه و نزدیک، آنگاه باید گفت که این سیاست نسبت به بسیاری از بحران ها و خیلی ناهنجاری ها که در این منطقه جریان دارند بی تقصیر نیست. گناه اولیه در این منطقه که کتاب من نیز با آن شروع می شود، کودتای نظامی بر ضد نخست وزیر ایران، مصدق بود که به صورت دمکراتیک انتخاب شده بود و در سال 1953 مشترکن توسط سیا و ام.آی.سیکس با کودتا برکنار شد
شکست خلافت اسلامی داعش در جنگ با عراق وسوریه به معنای پایان کار این گروه تروریستی به عنوان یک حکومت است و موفقیت و پیروزی مهمی بشمار می آید، زیرا به عمر یک حکومت بسیار واپس گرا و ارتجاعی که درعرصه های کاربست قانون های سبعانه و سرکوب های ضد بشری گوی سبقت را از دیگرحکومت های واپسگرای سنی و شیعه ربوده، پایان بخشیده است. اما همانگونه که نمونه های طالبان و القاعده نشان داد این شکست به مفهوم نابودی این گروه تروریستی نیست و جانیان داعشی همچنان خواهند توانست به عملیات تروریستی و انتحاری و ضربه های موضعی نه تنها در عراق و سوریه بلکه در دیگر کشورهای منطقه و جهان بویژه در اروپا دست بزنند
با کمال تاسف باخبر شدیم که نویسنده مردم دوست و پرتلاش و توانای وطن ما، علی اشرف درویشیان، روز چهارم آبان 1396 چشم بر جهان فروبسته است. ما این ضایعه را به جامعه فرهنگی، خویشاوندان و دوستان و یاران او تسلیت می گوییم. یاد و نام علی اشرف درویشیان گرامی و جاودان باد! در این رابطه کانون نویسندگان ایران بیانیه ای منتشر کرده است که در زیر می آید:
با کمال تاسف باخبر شدیم که محمد جراحی، فعال کارگری در ایران درگذشته است. وی بر اثر اوجگیری سرطانی که در زندان به آن مبتلا و درمان نشده بود، جان باخته است. خون او به گردن کسانی است که وی را به جرم دفاع از خواسته های کارگران به زندان انداخته بودند.
