ما کارگران و مردم با این همه کشت و کشتار و رگبار و گلوله مزدورانی که اغلب وارداتی و از مرزهای عراق و سوریه و لبنان بودند، به هیچ ترتیب به شرایط قبل باز نخواهیم گشت و به نظم دلخواه شما تمکین نخواهیم کرد. میان ما و شما قاتلان عزیزانمان اکنون یک دریای خون قرار گرفته است. ما مرعوب نمیشویم و ایستاده ایم. هیچ سازشی میان ما کارگران و مردم با شما نخواهد بود.

بیانیه کارگران پیمانی و رسمی صنعت نفت

با هیچ درجه از کشتار به عقب بر نمیگردیم. ما همه دادخواهیم!

عاملان و آمران قتل عزیزانمان باید محاکمه و مجازات شوند!
ما کارگران نفت اعلام انزجار میکنیم از اینکه جانهای عزیز بسیاری براحتی توسط حاکمیت گرفته شد. ما اعلام کیفرخواست میکنیم علیه نیروهایی که امرشان کشتن فرزندان ما و بالا کشیدن دسترنج ماست.
علیه حکومتی که ساختار آن از اساس مبتنی بر سود و چپاول یک طبقه حداقلی و استثمار و تحمیل بدترین شرایط زندگی بر سایر بخش‌های جامعه است.
حکومتی که دست به قتل و عام عمومی میزند تا در قدرت باقی بماند و بقایش را برروی دریایی از نفرت و خشم مردمش بنا نهاده دیگر امکان اداره جامعه را نخواهد داشت.
کشور تا سالهای سال از آنچه در این روزها گذشت داغدار است. مردم تا سالهای سال باید در غم جگرگوشه هایی که پرپر شدند، در سوگ بنشینند.
ننگ و نفرت بر حاکمانی که به پیرو جوان و کودک رحم نکردند!
ما کارگران و مردم با این همه کشت و کشتار و رگبار و گلوله مزدورانی که اغلب وارداتی و از مرزهای عراق و سوریه و لبنان بودند، به هیچ ترتیب به شرایط قبل باز نخواهیم گشت و به نظم دلخواه شما تمکین نخواهیم کرد. میان ما و شما قاتلان عزیزانمان اکنون یک دریای خون قرار گرفته است.
ما مرعوب نمیشویم و ایستاده ایم. هیچ سازشی میان ما کارگران و مردم با شما نخواهد بود.
ما کارگران خود را در کنار همه خانواده های عزیز از دست داده می دانیم. ما کارگران و ما مردم غمزده ، خشمگین و متحدیم. فریاد خشم و اعتراض ما را در مراسم های گرامیداشت جانباختگان حق طلب و آزادیخواه میشنوید. این فریادها کیفرخواست متحدانه ما مردم علیه کشتاری است که به راه انداخته اید.
شما قاتلان این را به خوبی میدانید که دست کشیدن از کار و بستن شیرهای نفت به روی شما به چه معناست!
پولهایی که این روزها بعنوان پاداش سرکوب و ریختن خون عزیزانمان به جیب عوامل امنیتی سرازیر گردید و همچنین پاداشهای کلان به عوامل بسیج ادارات، حراست حوزه های نفت و گاز، مدیران رده بالا و مدیران ناظر بر امور پیمانها، بعنوان عوامل زد و بند در پروژه های بهره برداری اختصاص داده شد، تماما آغشته به خون عزیزانی است که تنها برای حقوق اولیه و کرامت انسانی شان به خیابان آمدند و به فجیع ترین شکل ممکن کشته شدند.
در پاسخ به اینگونه چپاولگریها و کشتار ما کارگران نفت دست در دست یکدیگر اعتصاب و اعتراض و تجمع میکنیم تا فریاد دادخواهی خود و تمامی مردم تحت ستم را به گوش جهان برسانیم. ما دادخواه خون تک تک جوانانمان هستیم که بسادگی با یک دستور از بالا با بیرحمی درو شدند. می ایستیم و حقوقمان را تا ذره آخر از حلقوم پیمانکاران و کارفرمایان بیرون می کشیم.
آزادی فوری و بی قید و شرط همه دستگیر شدگان خواست فوری ما کارگران نفت است. ما خواهان این هستیم که اعدام و سرکوب و حکومت نظامی متوقف شود.
ما به هر شکل ممکن برای عدالت و دادخواهی برای همه آن خانواده هایی که جان عزیزانشان گرفته شد تلاش میکنیم.
قاتلان باید محاکمه شوند.
نه در دادگاههایی که رهبرانشان برپا کرده اند، بلکه در دادگاههای مستقل و علنی و مردمی. به حاکمیت اعلام میکنیم که ما کارگران برای چنین لحظه ای تلاش میکنیم و کوتاه نمی آییم.
ما همه دادخواهیم و عزیزانی را از دست داده ایم و در این شرایط تلخ و غیر قابل تحمل کنار هم هستیم.
بدانید پیروزی از آن ما خواهد بود.
شنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۴
شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت،

شورای سازماندهی اعتراضات کارگران غیر رسمی نفت (ارکان ثالث)

 بیانیه کانون صنفی معلمان ایران (تهران)

در حالی که مردم به جان آمده‌ی ایران، پس از چهل و هفت سال تحمل حکومتی ناکارآمد، فاسد و خون‌ریز، برای بازپس‌گیری «حق حیات» و «کرامت انسانی» خود به خیابان‌ها آمده‌اند، پاسخ حاکمیت طبق روال همیشگی، گلوله، سرکوب و قساوت بوده است.

جمهوری اسلامی پس از قریب به نیم قرن حکمرانی، هنوز زبانی جز داغ و درفش برای گفتگو با ملت ندارد. حاکمیت بار دیگر با توسل به پروپاگاندای رسانه‌ای و سناریوهای تکراری «عوامل خارجی» — الگویی فرسوده و شکست‌خورده که از دهه ۶۰ تا به امروز آزموده شده — تلاش می‌کند لکه‌ی ننگ این فجایع را از دامان خود پاک کند؛ غافل از آنکه این دروغ‌ها دیگر حتی برای اندک حامیان نظام نیز باورپذیر نیست.

در کمتر از یک هفته، یکی از خونبارترین فصول سرکوب در تاریخ معاصر ایران رقم خورد. ده ها هزار کودک، زن و مرد به خاک و خون کشیده شدند و هزاران نفر دیگر در بازداشتگاه‌های امنیتی و زندان‌ها، تحت ضدانسانی‌ترین شرایط به‌سر می‌برند.

طبق آمارهای مستند نهادهای حقوق‌بشری و پایش‌های میدانی تشکل های صنفی معلمان،
بیش از ۱۵۰ کودک و نوجوان (زیر ۱۸ سال) جان‌شان وجه‌المصالحه بقای قدرت شده است و
بیش از ۱۰ معلم شریف در جریان این اعتراضات، قربانی سرکوب سیستماتیک نیروهای امنیتی و نظامی گشته‌اند.

ما به عنوان کانون صنفی معلمان تهران، ضمن تسلیت به ملت داغدیده، صراحتاً اعلام می‌کنیم که با تمام وجود کنار مطالبات عدالت‌طلبانه و آزادی‌خواهانه مردم ایستاده‌ایم و وظیفه اخلاقی و مدنی خود می‌دانیم که بخشی از فرآیندِ رسیدن به دموکراسی، حقوق‌بشر و عدالت اجتماعی در کشورمان باشیم.

همچنین ما به عنوان یک نهاد مدنی و صنفی مطالبات زیر را به صراحت درخواست داریم:

۱. حاکمیت باید به جای پمپاژ دروغ، مسئولیت این کشتار وسیع را پذیرفته و به پادگانی کردن محیط‌های آموزشی پایان دهد.

۲. تمامی بازداشت شدگان بویژه دانش‌آموزان و معلمان ربوده شده و زندانی، باید فوراً و بدون قید و شرط آزاد گردند.

۳. از جامعه مدنی جهانی و فعالین صنفی و کارگری سراسر جهان می‌خواهیم که همبستگی خود را با ملت ایران در برابر این توحش عریان نشان دهند و صدای مظلومیت مردم ایران را به گوش جهانیان برسانند .

۱۱بهمن ماه ۱۴۰۴

کانون صنفی معلمان ایران (تهران)

نسخه پی دی اف