دیمیتریُس سَلتیس – شِپِرد اس. دُلمِن
برگردان: امید برومند
سیاه چاله ها باعث واپیچش فضا-زمان می شوند. اخترشناسان با کمک شبکه ی عظیمی از تلسکوپ ها سعی در مشاهده و کنترل این نکته دارند که آیا قوانین نسبیت عام در نزدیکی تکینگی گرانشی (Gravitational singularity) نیز صدق می کنند یا نه. در دهه های آتی تلسکوپ های قدرتمند، اطلاعاتی از قبیل مشاهده ی گردش ستاره های نوترونی به دور سیاه چاله ها، را ارائه خواهند داد. همان گونه که نظریه ی اینشتین جایگزین معادلات نیوتن شد، این ابزارها هم کمکی در تصمیم گیری در مورد دوام و ادامه ی نظریه ی اینشتین برای یک سده دیگر و یا حداقل جایگزینی آن در رابطه با شرایط خارق العاده ی سیاه چاله ها توسط نظریه ی بهتری می باشند.