ما، جمعی از انجمنها و نهادهای مدنی فعال در حوزه کودکان و نوجوانان، با نگرانی عمیق، خشونت اعمالشده علیه کودکان در اعتراضات سراسری روزهای اخیر را محکوم میکنیم؛ خشونتی که به کشته و زخمی شدن تعدادی از کودکان و نوجوانان انجامیده و آثار جبرانناپذیری بر جان، روان و آینده آنان بر جای گذاشته است.
مردم ایران! امروز همه ما در «نه» به جمهوری اسلامی باید متفقالقول باشیم. هیچکس از فردای نیامده خبر ندارد و هیچ نیروی تکنفرهای هم سرنوشت ما را رقم نخواهد زد. اما یکچیز مسلم است؛ وقت حرکت است، هنگام عمل است. باید به پا خیزیم و سرنوشتمان را به دست خویش بنویسیم.
برگردان: بابک بردیا
گریگ نخستین آهنگساز نروژ بشمار می آمد، که در جهان نام دار شد. گذشته از آن، او نگاره های مردمی اسکاندیناویایی را به درجۀ نویی رساند. بازماندۀ هنری آفرینشگرانۀ ادوارد گریگ دربرگیرندۀ بیش از ۶۰۰ آواز و رمانس، ۲۰ پارچۀ موسیقیایی، سمفونی، سونات و سوییت برای فورته پیانو، ویولون و ویولونسل است.
داوید مَیِنریس و یاک پابست
برگردان: آرش برومند
چین، «سرزمین عجایب» اقتصاد جهانی، پرچمهای سرخ برمی افرازد و خود را سوسیالیستی مینامد. اما چین واقعاً چقدر سرخ است؟ در سال ۱۹۹۲، چین رسماً نظام خود را «اقتصاد بازارمحور سوسیالیستی» نامید... ولی ساختار اجتماعی امروزی چین را میتوان در بهترین حالت به عنوان شکل جدیدی از سرمایهداری دولتی فهمید؛ آن هم به عنوان نسخه بازار آزاد از آن.
حمید احمدی
اگر چه شرايط حاكم بر جامعة امروز ايران زمينه اي براي بررسي جامع و مستقل مسایل این جنگ و روشنگری بیشتر مسئوليت اين فاجعه آفرينان را نمی دهد، و اگر چه در جمهوري اسلامي براي لاپوشاني فجايعي كه تنها بخش كوچكي از آن در اين مختصر آمد، قلم تحریف در دست آنان است ولی روزی ابعاد اين فاجعه و نيز ماهيت عملکرد آيت الله خميني و يارانش در سياست ادامه جنگ پس از...
بیانیه مشترک تشکلهای کارگری_اجتماعی و جمع های حمایتی
ما ـ امضاکنندگان این بیانیه: نهادها، تشکلهای مبارزاتی کارگری و اجتماعی و فعالان انقلاب زن، زندگی، آزادی برآمده از درون جنبشهای مردمی و همسو با آنان در سومین سالگرد این خیزش بزرگ بر ادامهی راه تأکید میکنیم. مبارزهی ما متوقف نشده و نخواهد شد. تلاش برای رهائی از این شرایط و دستیابی به یک زندگی بهتر ادامه این مبارزه را اجتناب ناپذیر میکند. فراخو...
اریک هابسبام
برگردان: آرش برومند
دو خطر جنبش کارگری را در پایان این سده تهدید میکند: تسلیم رهبرانش در برابر ایدئولوژی بازار و غیرسیاسیشدن شهروندان. غیرسیاسیشدن و احساس ناتوانی و درماندگی خطر بزرگی است؛ نه تنها برای جنبش کارگری، بلکه برای خود دموکراسی، که بدون آن جنبش کارگری نیز ممکن نیست.